TO ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ 7/4/19
  • μέγεθος γραμματοσειράς +

07 Απριλίου 2019
(0 ψήφοι)

Καλό μεσημεράκι φίλοι μου! Τι έγινε ξυπνήσαμεε;.....Σας είδααα εγώωω τους περισσότερους που ξενυχτήσατε στον ετήσιο χορό του Πολιτιστικού Συλλόγου Ασπροβάλτας "Παναγία Σουμελά", ο οποίος έγινε με μεγάλη επιτυχία από αυτά που βλέπω! Πολύ ωραία λοιπόν συγχαρητήρια και στο τραγούδι της ημέρας θα απολαύσουμε τον χθεσινό καλεσμένο της εκδήλωσης Αλέξη Παρχαρίδη!

Ο Αλέξης Παρχαρίδης γεννήθηκε το 1971 στην Κοζάνη από γονείς Ποντίους, οι οποίοι κατάγονταν από το Καπήκιοϊ της Τραπεζούντας. Το 1989 εισήχθη στη σχολή Αυτοματισμών των ΤΕΙ Θεσσαλονίκης.
Κατά τη διάρκεια των σπουδών του διετέλεσε πρόεδρος του Συλλόγου Ποντίων Φοιτητών – Σπουδαστών Θεσσαλονίκης . Την ίδια περίοδο ύστερα από παρότρυνση του αείμνηστου Χρύσανθου Θεοδωρίδη, άρχισε να ασχολείται επαγγελματικά με το παραδοσιακό ποντιακό τραγούδι. Ηχογράφησε έξι προσωπικούς δίσκους με παραδοσιακά τραγούδια του Πόντου, ενώ το 1998 έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο του έντεχνου ελληνικού τραγουδιού , συμμετέχοντας στο δίσκο «Υάκινθος» του Μάνου Αχαλινωτόπουλου. Από τότε συμμετείχε σε σημαντικές ελληνικές και διεθνείς διοργανώσεις.

Με έδρα τη Θεσσαλονίκη, ο 48άρης πια –και άρα στην πιο δημιουργική ηλικία της ζωής του– Αλέξης Παρχαρίδης, πατέρας δύο παιδιών και Πόντιος μέχρι το κόκαλο, σαρώνει Ελλάδα και εξωτερικό ταξιδεύοντας την ποντιακή μουσική. Γράφει μουσική και στίχο – γνωρίζει άριστα τη διάλεκτο, άλλωστε. Και χορεύει εξαιρετικά. Ήταν το πρώτο μέλος του Χορευτικού της Ευξείνου Λέσχης Κοζάνης. Παρακολουθώντας τον Αλέξη Παρχαρίδη στη σκηνή παρασύρεσαι από την ψυχή που βγάζει όταν ερμηνεύει.Ο ιδιος σε συνεντεύξεις του αφηγείται πως τον κέρδισε το τραγούδι:"Ήθελα να μάθω αρμόνιο, που μου πήρε ένας θείος – έπαιζα με το δεξί χέρι. Ο αδελφός μου μάθαινε λύρα. Είχαμε έναν θείο που ήταν κατασκευαστής λύρας, τον Βορά, και του την είχε κάνει δώρο. Έπαιζε ο αδελφός μου, κι εγώ που κατάλαβα πια ότι δεν μπορώ να παίξω αρμόνιο, πήρα τη λύρα. Το τραγούδι μέχρι τότε δεν υπήρχε πουθενά. Με τον ξάδελφό μου Γιώργο Σοφιανίδη αρχίσαμε να πηγαίνουμε σε μουχαπέτια και κολλήσαμε. Δειλά-δειλά λέγαμε κανένα τραγούδι. Πέρασαν τα χρόνια και άρχισα να τραγουδάω στην Κοζάνη. Μετά πάω στη Θεσσαλονίκη για σπουδές, κι εκεί συνέβει το απροσδόκητο".

Aυτά λοιπόν γι' αυτό το Σαββατοκύριακο από μένα, λίγο διαφορετικές μουσικές επιλογές, αλλά πρέπει να τα ακούμε όλα...καλή εβδομάδα!




K2_LEAVE_YOUR_COMMENT

Σιγουρευτείτε πως έχετε εισάγει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες με το σύμβολο (*). Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Top