TO ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ 15/9/19
  • μέγεθος γραμματοσειράς +

15 Σεπτεμβρίου 2019
(1 Ψήφος)

Kαλό κυριακάτικο μεσημέρι σε όλους φίλοι μου...Να είστε καλά όπου κι αν είστε, ότι κι αν κάνετε!

"Κυριακή, γιορτή και σχόλη να ’ταν η βδομάδα όλη...ωραία που ‘ναι η Κυριακή, αχ να ‘ταν πιο μεγάλη, γιατί περνάει γρήγορα, κι αργεί να έρθει η άλλη". Ωραία μας τα έλεγε η Α.Βουγιουκλάκη και ειδικά όταν ξυπνάς μία φυσιολογική ώρα και δε χάνεις όλο το πρωινό, έχεις στη διάθεσή σου άπλετο χρόνο να κάνεις όλα αυτά που δεν προλαβαίνεις μέσα στην εβδομάδα.

Για σήμερα έχω επιλέξει να συνοδεύσει το άρθρο μας, τραγούδι από τον τιτανομέγιστο Στελάρα μιας και σαν εχθές 14/9/2001 μας άφησε για "των αγγέλων τα μπουζούκια"...

Ο Στέλιος Καζαντζίδης γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου του 1931 στη Νέα Ιωνία. Ο πατέρας του ήταν ποντιακής καταγωγής και η μητέρα του προσφυγοπούλα από τα μέρη της Τουρκίας. Από αυτήν και την γιαγιά του άκουγε σαν παιδί όλα τα λαϊκά τραγούδια που έφεραν οι πρόσφυγες . Η γιαγιά του του έλεγε τραγούδια και τον νανούριζε από μωρό...απ' αυτήν έλεγε ο ίδιος, ότι πήρε τις τεχνικές, τις αναπνοές, το κλάμα στην φωνή . Ως την στιγμή που τον ανέλαβε ο μεγάλος δάσκαλος Στέλιος Χρυσίνης και του δίδαξε τα λαϊκά.

Λίγο μετά τη γερμανική κατοχή, ο πατέρας του αναγκάστηκε να μετακομίσει στο Μπέλλες και αργότερα στο Κιλκίς. Λόγω των αριστερών του πεποιθήσεων αλλά και της δράσης του την περίοδο της κατοχής, η οικογένεια υπέστη άγριο κυνηγητό ενώ μετά από πολλές περιπλανήσεις επέστρεψε το 1945 στη Ν. Ιωνία. Ο Στέλιος Καζαντζίδης βγήκε στο μεροκάματο από 14 ετών. Η υγεία του πατέρα του είχε κλονιστεί και έπρεπε να αγωνιστεί σκληρά για να ζήσει τη μητέρα και τον μικρό του αδελφό, Στάθη. Έκανε διάφορα επαγγέλματα. Εργάστηκε στο υφαντουργείο "Έσπερος", σε οικοδομές και εργοστάσια.
Το εισιτήριο για το πάνθεον του λαϊκού τραγουδιού ήταν η κιθάρα που του χάρισε κάποια μέρα το αφεντικό του στον "Έσπερο"...«Πάρ' την, είναι δώρο δικό μου. Να την έχεις, να παίζεις, να μάθεις να τραγουδάς μαζί της. Να τραγουδάς κι εδώ, στη δουλειά. Να τραγουδάς όσο μπορείς. Να τραγουδάς παιδί μου πάντα. Ποτέ να μη σταματήσεις. Εγώ σ' άκουσα πολλές φορές και ξέρω τι αξίζεις. Άντε πήγαινε στο καλό».

Τα λόγια του αφεντικού αποδείχτηκαν το λιγότερο, προφητικά.Η κιθάρα αυτή, σήμανε το τέλος της βιοπάλης και την απαρχή ενός καινούργιου, εξίσου άγριου, αλλά και ύποπτου, κόσμου. Ο Μάνθος Βενέτης, μηχανικός αεροπλάνων που δούλευε στην αεροπορική βάση Φαλήρου, περνούσε τυχαία έξω από το σπίτι του Στέλιου Καζαντζίδη, ο οποίος μόλις είχε γυρίσει από την δουλειά και κλεισμένος στο δωμάτιό του, σιγοτραγουδούσε γρατζουνίζοντας την κιθάρα του. Την ίδια στιγμή η μητέρα του υποδεχόταν τον απρόσμενο επισκέπτη: "Ο γιος σας κυρία μου έχει μια φωνή που δεν πρέπει να υπάρχει άλλη όμοιά της στον κόσμο"! Εκείνο τον καιρό, ο Μάνθος Βενέτης, για να συμπληρώσει το εισόδημά του, έπαιζε μπουζούκι τα Σαββατοκύριακα σε διάφορες ταβέρνες. Πρότεινε λοιπόν στο δεκαεννιάχρονο πια Στέλιο, να συνεργαστούν κι έτσι το βάπτισμα του πυρός έγινε στην "ταβέρνα του Τηλέμαχου". Η επαγγελματική, λοιπόν, σχέση του με το τραγούδι ξεκινάει το 1950-51 και τον Ιούνιο του 1952 ηχογραφεί τον πρώτο του δίσκο. Ήταν το κομμάτι του Απόστολου Καλδάρα: "Για μπάνιο πάω κι αν θέλεις έλα",  ένα τραγούδι γραμμένο για τον καύσωνα που επικρατούσε εκείνο το καλοκαίρι στην πρωτεύουσα. Ο δίσκος δεν άρεσε σε κανέναν, δεν πούλησε καθόλου γιατί μιμήθηκε τη φωνή του Πρόδρομου Τσαουσάκη και η καριέρα του Στέλιου Καζαντζίδη θα έσβηνε πριν καλά καλά αρχίσει...Ο Στέλιος πέρασε τη μεγαλύτερη απογοήτευση της ζωής του! Με το δεύτερο όμως δισκάκι και το τραγούδι: "Δεν θέλω το κακό σου (Οι Βαλίτσες)" του Γιάννη Παπαϊωάννου, ο οποίος αντιλήφθηκε τις δυνατότητες της φωνής του, αρχίζει να χτίζεται ο θρύλος.

Την τριετία 1953-1956, τον συνοδεύουν στους δίσκους και στα κέντρα, διάφορες κοπέλες όπως ήταν και η Καίτη Γκρέυ. Ο αρραβώνας τους, (είχαν γνωριστεί στο μαγαζί του Κλουβάτου κι ο έρωτας ήταν ακαριαίος), διαλύθηκε το 1956 μόλις είχαν ηχογραφήσει το προφητικό για τη σχέση τους κομμάτι του Μανώλη Χιώτη: "Απόψε φίλα με". Το άστρο του όμως έχει αρχίσει να κινείται με ταχύτητα φωτός, οι επιτυχίες διαδέχονται η μία την άλλη. Το 1957 γνωρίζει στη Θεσσαλονίκη τη Μαρινέλλα, γίνονται καλλιτεχνικό ζευγάρι κι όχι μόνο. Τον Ιούλιο του 1964 παντρεύονται και μαζί γνωρίζουν τεράστια επιτυχία.

Ο Καζαντζίδης αφήνει την Κολούμπια και πηγαίνει στις εταιρείες του Μίνου Μάτσα "Odeon-Parlophone". Το 1965 εμφανίζεται για τελευταία φορά σε λαϊκό μαγαζί, στο "Φαληρικόν" του Μαργωμένου στην οδό Ηπείρου, εγκαταλείποντας ουσιαστικά το πάλκο, σε ηλικία μόλις 34 ετών. Αιτία είναι η αποστροφή του για την κατάσταση που επικρατούσε στα νυχτερινά κέντρα. Χαρακτηριστικά η Μαρινέλλα αναφέρει πως μόνο στο μαγαζί που ο Καζαντζίδης δούλευε απαγορευόταν (από τον ίδιο φυσικά) οι τραγουδίστριες να κάθονται στα τραπέζια των εύρωστων οικονομικά πελατών. Η αποχώρηση του Καζαντζίδη από το πάλκο, αποτελεί την πιο δραματική μορφή σιωπηλής διαμαρτυρίας απέναντι σε ένα αμείλικτο σύστημα διαπλοκής από νεόπλουτους θαμώνες, αφεντικά της δισκογραφίας και μπράβους της νύχτας. Το 1966 χωρίζει με την Μαρινέλλα και την επόμενη χρονιά πραγματοποιούν τις τελευταίες ηχογραφήσεις τους στην εταιρεία Philips. Το 1968 δίνει την ευκαιρία στο Χρήστο Νικολόπουλο να περάσει στη δισκογραφία ερμηνεύοντας το πρώτο τραγούδι του: "Νυχτερίδες κι αράχνες", σε στίχο Κώστα Βίρβου. Το 1971 κυκλοφορεί ο δίσκος 33 στροφών: "Καζαντζίδης Νο3", που δίνει τη δυνατότητα στο νεαρότερο κοινό να γνωρίσει τις κλασικές ερμηνείες του. Το 1973 ηχογραφεί έξι δημιουργίες του Άκη Πάνου : "Η ζωή μου όλη", "Το θολωμένο μου μυαλό", "Μίσος", "Οι μισοί καλοί", "Αντε να περάσει η μέρα" και "Τα όνειρα που χτίζονται". Το 1974 ηχογραφεί το άλμπουμ: "Στην Ανατολή" σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη.

Την επόμενη χρονιά όλη η Ελλάδα τραγουδά το "Υπάρχω", σε στίχους Πυθαγόρα και μουσική Χ.Νικολόπουλου.  Μάλιστα στην εισαγωγή του τραγουδιού ο Στέλιος μιλάει λέγοντας τα εξής: "Φίλοι μου, ο δίσκος που ακούτε αυτή τη στιγμή, έχει τίτλο: Υπάρχω και γράφτηκε με τη συνεργασία του Πυθαγόρα και του Χρήστου του Νικολόπουλου. Ο τίτλος είναι συμβολικός και αφορά εσάς κι εμένα. Υπάρχω σαν καλλιτέχνης και σαν άνθρωπος απ' τον καιρό που εσείς οι γνωστοί και άγνωστοι φίλοι μου, με αγαπήσατε και με κάνατε δικό σας. Υπάρχω εφ' όσον εξακολουθείτε να πιστεύετε ότι εκφράζω τους καημούς, τα προβλήματά σας, την πίκρα της ξενιτιάς, το μόχθο του εργάτη, την εγκατάλειψη, τη μοίρα του ανθρώπου της συνοικίας και θα υπάρχω όσο υπάρχουν ταπεινοί, αγνοί και τίμιοι άνθρωποι του λαού γιατί μόνο στην καρδιά του λαού ζω, εκεί είναι το σπίτι μου, εκεί γεννήθηκα, εκεί θα πάψω κάποτε να υπάρχω. Σας ευχαριστώ"!

Ο Καζαντζίδης είχε κλείσει μια δεκαετία αποχής από τα νυχτερινά μαγαζιά κι ο κόσμος διψούσε για το τραγούδι και την παρουσία του. Η απήχηση του "Υπάρχω" ήταν συγκλονιστική λες κι επρόκειτο για μια καινούργια λαϊκή επανάσταση, ίσως γιατί αποτελεί και την τελευταία δισκογραφική παρουσία του Καζαντζίδη στη δεκαετία του ΄70.

Θα επιστρέψει στο στούντιο το 1987, για να ηχογραφήσει ένα τελευταίο άλμπουμ...ηχογραφεί το: "Ο δρόμος της επιστροφής" , ο οποίος πούλησε πάνω από 200.000 αντίτυπα. Από τότε σε αραιά διαστήματα, μας χαρίζει δείγματα από το σπάνιο ταλέντο του μέσα από δίσκους που γίνονται χρυσοί από τη πρώτη κιόλας μέρα της κυκλοφορίας τους στη δισκοπωλεία.

Ξαναπαντρεύτηκε τον Απρίλιο του 1982 την Βάσω Κολοβού-Κατσαβού κι έζησε μαζί την ως το τέλος στο σπίτι τους στον Άγιο Κωνσταντίνο, με τις άλλες μεγάλες του αγάπες, την θάλασσα και το ψάρεμα: «Σε πολύ σκληρές ώρες το ψάρεμα μου γαλήνευε την ψυχή, περισσότερο απ' το τραγούδι. Για πρώτη φορά ψάρεψα στο Μακρονήσι. Οταν ήμουν κρατούμενος. Κάποιες στιγμές ξέφευγα. Στράβωνα καρφίτσες και τις έκανα πρόχειρο αγκίστρι. Ένωνα δυο τρεις τρίχες από ουρά αλόγου και τις χρησιμοποιούσα για πετονιά. Ετσι άρχισα να ψαρεύω. Κι όταν έπιανα κάμποσα ψάρια, τα λυπόμουν και τα ξαναπετούσα στην θάλασσα» έλεγε ο ίδιος. Αδυναμία μεγάλη όμως είχε και στην μητέρα του Γεσθημανή, η οποία είχε σαν τελευταία της επιθυμία να βάλει ο Στέλιος την φωτογραφία της στο δίσκο του και η επιθυμία της εκπληρώθηκε στον δίσκο: "Ελεύθερος", ο οποίος αφιερώθηκε σε εκείνη.

ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ, ΤΑ ΦΙΛΙΑ ΜΟΥ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ!

 

K2_LEAVE_YOUR_COMMENT

Σιγουρευτείτε πως έχετε εισάγει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες με το σύμβολο (*). Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Top